‘Het greep me bij de keel’, zei iemand me.

Mindfulness is eigenlijk
jezelf ontmoeten,
de hele tijd door.

Ontmoeten! –
er moet niets.
Je bent in orde.

Geen prestatie,
geen harde ambitie,
geen willen hebben.

Verwelkomen,
jezelf laten komen,
jezelf ruimte geven,
jezelf laten zijn.

Mild, geen eisen –
in ‘goede’
en in ‘slechte’ tijden.

Overvallen
door een panische reactie,
‘het grijpt je bij je keel’,
je voelt je verstijven van spanning,
maar in een flits herinner je je ook:
mindfulness!

Je denkt:
‘let op de adem,
rustig worden!, rustig worden!’,
en dan gaat het mis.

Het lukt van geen kant.
Je wordt niet rustig
en je kunt niet rustig worden.
Je wilt er eigenlijk van weg,
en liefst zo snel mogelijk.

Je adem opmerken,
je lichaam voelen,
dát is op zijn plaats.

Mindfulness zoekt geen resultaat,
het is geen willen bereiken,
het is een ontmoeting,
het geeft ruimte.

Mindfulness ‘zegt’:
‘Voel hoe het voelt
‘bij de keel gegrepen’,
voel de spanning in je lichaam,
voel waar je het voelt.
Ga niet weg, maar ontmoet.

De spanning gaat niet weg.
Geen probleem.
Ze gaat echt wel voorbij,
zoals elke storm.

Maar er ontstaat iets van ruimte,
iets van vrijheid –
midden in die storm
blijf je staan.

En die ruimte,
die vrijheid,
groeit’.

Plaats een reactie